Ostry skręt żołądka
OSTRY SKRĘT ŻOŁĄDKA (OSZ)
Skręt żołądka u psa to niezmiernie groźne zaburzenie, którego skutkiem może być uszkodzenie narządów wewnętrznych lub w przypadku braku natychmiastowej pomocy zgon zwierzęcia.
Twierdzi się, że jest kilka czynników predysponujących psy do rozszerzenia bądź skrętu żołądka.
Pierwszym z nich jest budowa anatomiczna psa. Psy duże, o głębokich klatkach piersiowych posiadają dużo przestrzeni w tzw. osi długiej ciała, co stwarza zagrożenie obrotu żołądka. Także waga psa ma determinujący tu wpływ, psy masywne (ponad 45/50 kg) są o wiele bardziej narażone na komplikacje.
Podczas łapczywego, nerwowego jedzenia połykana jest znaczna ilość powietrza, co może prowadzić do zagazowania psiego żołądka. Czkawki tuż po posiłkach są niczym innym, jak właśnie efektem ‘zapowietrzenia’ przy jedzeniu, a pojedyncze odbicia to fizjologiczne odpowietrzenie się.
Kolejnym czynnikiem jest nie tyle ilość posiłków podawanych na dobę, a raczej jednorazowa dawka. Twierdzi się, że karmienie psa dorosłego raz dziennie może prowadzić do przeładowania i zbyt dużego powiększenia się żołądka w krótkim czasie, jednak twierdzenie to powinno być związane przede wszystkim z ilością karmy spożywanej jednorazowo. Radzi się rozłożyć posiłki dużym psom na dwa w ciągu doby, aby nadmiernie nie obciążać układu pokarmowego.
‘Miską niezgody’ przez lata była wysokość podawania psom pokarmu. Czy na linii podłogi, czy na podwyższeniu? I jaki ma to wpływ na żołądek? Otóż okazało się w 2000 roku, że szczegółowe badania przeprowadzone przez Dr. Glickmana z Uniwersytetu w Indianie wykazały podwyższone ryzyko skrętem żołądka przy karmieniu z wysoko umieszczonych misek. ‘Wysoko’ to oczywiście pojęcie względne. Miski umieszczone pod samym pyskiem psa stojącego to czynnik wysoko predysponujący do obrotu żołądka. Miski na regulowanym statywie umieszczone nad ziemią, lecz nie zbyt znacznie nie stwarzają silnych zagrożeń , a psom ras dużych niwelują nieco nacisk na stawy łokciowe, co w konsekwencji lekko je odciąża.
Kolejną rzeczą predysponującą jest brak odpoczynku po posiłku. Natychmiastowy spacer, czy zabawa jest absolutnie niewskazana. U bardzo młodych osobników jest to najczęstszy powód występowania choroby, a w skrajnych przypadkach nawet zgonu.
Ryzyko wzrasta z wiekiem psa, psy po 7 roku życia są bardziej narażone na chorobę ze względów fizjologicznych. Struktury wewnętrzne i proces trawienny jest naturalnie osłabiony.
