Bhp i zasady zajęć dogoterapii na oddziale onkologii


‘Pacjenci przebywający na turnusie onkologicznym:

Zmęczenie, złe samopoczucie, obniżenie wydolności psychofizycznej (głównie podczas chemioterapii).

  • Inicjowanie kontaktu, atrakcyjne zachęcanie, ale nie naleganie na udział w zajęciach.
  • Częste przerwy podczas zajęć; praca w krótkich sekwencjach: aktywność – odpoczynek.
  • Różnorodność rodzajów aktywności (brak monotonii).
  • Alternatywne zajęcia np. pokaz dla mniej aktywnych.

Nudności, tendencja do wymiotów (głównie podczas chemioterapii).

  • Eliminowanie z otoczenia intensywnych i/lub nietypowych zapachów np. konkretnych karm dla psów
  • Eliminowanie substancji organicznych (woda, karma dla psów, ślina psa, przedmioty nasycone zapachem zwierząt).
  • Spokojne wolne tempo zajęć.
  • Respektowanie pozycji spoczynkowej dziecka.

Obniżenie ogólnej odporności, podatność na infekcje.

  • Dbałość o dobry stan zdrowia instruktorów i psów
  • Przestrzeganie zasad higieny, częste mycie rąk (hand sanitizer).
  • Zajęcia w małych grupach lub indywidualne, w oddzielnych pomieszczeniach.
  • Zasada: jeden instruktor / pies – jeden pacjent. Nie przechodzić od dziecka do dziecka.

Powikłania hematologiczne (tendencja do siniaków, wybroczyn, krwawień).

  • Ostrożność przy wykonywaniu czynności przy pacjencie.
  • Unikanie bezpośredniego kontaktu fizycznego pomiędzy dzieckiem a psem (wchodzenie na kolana, przytulanie).
  • Ostrożność przy wykonywaniu przez dziecko nietypowych pozycji (klękanie, siadanie po turecku).

Obciążenia neurologiczne (niedowłady, porażenia, drżenia zamiarowe, zachwiania równowagi).

  • Dbałość o bezpieczną (asekuracyjną) pozycję dziecka w trakcie zajęć.
  • Stabilne siedzenie, podtrzymywanie przy zmianie pozycji lub przemieszczaniu się.
  • Unikanie gwałtownych ruchów, szybkich zmian pozycji, bujania.

Zaburzenia mowy (mutyzm akinetyczny, dyslalia, dyzartria).

  • Bazowanie na wspólnej zabawie, kontakcie, a nie rozmowie.
  • Porozumiewanie się za pomocą prostych komunikatów.
  • Zadawanie pytań, na które dziecko może odpowiedzieć jednym słowem lub gestem.
  • Wzmacnianie swoich wypowiedzi bogatą mimiką i gestykulacją, która podpowiada dziecku jak może się porozumiewać i wyrażać siebie.

Niepełnosprawność sensoryczna.

  • Ograniczenia wzroku: tzw. audiodeskrypcja, czyli słowne opisywanie tego co się wokół dziecka dzieje i co instruktor robi; bazowanie na dotyku i słuchu.
  • Ograniczenia słuchu: mówienie wyraźne, z dobrą dykcją i intonacją, na wprost dziecka (nie zasłanianie i nie odwracanie twarzy), unikanie mówienia na tle innych dźwięków (takich jak rozmowa innych osób, grający telewizor) lub w warunkach gdzie jest echo (korytarz, duże i puste pomieszczenia).

ZALECANE CELE DOGOTERAPII

  • Umiarkowana aktywność ruchowa w kontakcie z psem
  • Poznawanie części ciała psa i człowieka.
  • Stymulowanie rozwoju emocjonalnego poprzez obserwowanie i nazywanie stanów psa oraz porównywanie tego do własnych emocji.
  • Stymulowanie rozwoju sensorycznego (zmysłu wzroku, słuchu, dotyku).
  • Rozwijanie mowy poprzez wzbogacanie słownictwa.
  • Nauka relaksacji.

ZASADY OGÓLNE

  • Nie pozostawianie psów i dzieci  bez opieki.
  • Nie powierzanie opieki nad dziećmi i psami w trakcie zajęć osobom trzecim.
  • Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa.
  • Posiadanie czytelnych identyfikatorów.
  • Dokładne posprzątanie i uporządkowanie miejsca po przeprowadzonych zajęciach.
  • Dbałość o dobry stan zdrowia instruktorów, tak aby nie stali się oni źródłem infekcji u dzieci.
  • Ostrożność w składaniu deklaracji, a następnie dotrzymywanie obietnic danych dzieciom.
  • Żadnych uwag na temat stanu zdrowia i leczenia pacjentów, nie udzielanie porad i sugestii.
  • Dyskrecja i poufność.
  • Punktualność i rzetelność w pracy.
  • Współpraca i respektowanie poleceń personelu.
  • Komplementowanie, niebanalne udzielanie pochwał i słownych nagród pacjentom za ich udział i aktywność podczas zajęć.

ZASADY NAGRADZANIA SŁOWNEGO – CHWALENIA

  • Nagradzanie za zaangażowanie i podjęcie próby a nie za efekt końcowy wykonywanego zadania, np. „to była dobra próba”, „miło popatrzeć jak się starasz”, „doceniam twoje starania, bo wiem jak to jest trudne dla ciebie”, „świetnie ćwiczysz”.
  • Indywidualizacja pochwał i komplementów.
  • Brak sztuczności i przesady (komplementy muszą być nie tylko miłe, ale i autentyczne).’

Materiał szkoleniowy dla Stowarzyszenia Zwierzęta Ludziom autorstwa

Dr n. hum. Justyny Korzeniewskiej

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Zmień )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Zmień )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.