Cele szkolenia psa do zajęć

Temper i usposobienie psa to efekt prawidłowej socjalizacji i cech osobniczych danego sierściucha.

Jakie są zatem nadrzędne cele szkolenia w aspekcie dogoterapii i co warto wypracowywać z pupilem?

1. Posłuszeństwo i skoncentrowanie na przewodniku – radość przejawiająca się machaniem ogona na widok ludzi to jedno, ale umiejętność skupienia uwagi pośród elementów rozpraszających to bardzo trudne, lecz niezbędne do wykonania zadanie. Bez względu na sytuację nasza pewność wykonania przez psa poleconej komendy jest sprawą nadrzędną. Bez tego pies nie jest ‘przewidywalny’ a tym samym ma długą drogę i wiele pracy do statusu psa terapeutycznego, który ma być przewidywalny w każdej sytuacji. Tu nie ma miejsca na margines błędu.

Skupienie na przewodniku w bardzo rozpraszających warunkach – CZD, Listopad 2008

1. Sztuczki – wzbogacają paletę propozycji zajęć dogoterapeutycznych. Niewątpliwie stanowią źródło motywacji do podejmowania prób/starań/ aktywności podopiecznych. Szereg ’sztuczek’ ma zastosowanie w praktycznej sferze zajęć (budowanie poczucia sprawstwa, nagroda, element ćwiczenia ruchowego).

‘Przybij piątkę’ standard dający wiele radości i ‘egzekwujący’ spontaniczną aktywność podczas zajęć. Może być ćwiczeniem samym w sobie, jak także przerywnikiem podczas ściśle określonych zadań terapeutycznych.

1. Pokazy- to połączenie sztuki skupienia w rozproszeniu z elementami posłuszeństwa i atrakcyjnością psich sztuczek. Najczęściej wykorzystywane podczas zajęć i imprez plenerowych ze względu na swoją złożoną specyfikę i warunki ‘lokalowe’ potrzebne do ich przeprowadzenia ( znaczna przestrzeń ).

Warszawa 2009, pokazy plenerowe – akcja ’szkoły pomagają schroniskom’ Stowarzyszenie Zwierzęta Ludziom