Dostrzegło też miski Kluskowego z wodą i karmą, dostrzegło kluskowe posłanko i sznury większe od siebie, a które pan pies na jeden kieł nadziewa w przypływie psiowej euforii. Przedziwne, zabawne stworzenie wydało dźwięk brzmiący nie mniej nie więcej ‘miauuuuuuuuuuuu’.Pierwsze miau od przybycia:)Malusieńka Bratka eksploruje dom. Poznała już moje sznurówki, spodnie Maura, krzesło obrotowe, co to jest za obrotowe a ona za mało obrotna jeszcze. Choć sobie radzi. Wsadziła mały łepek do kufla z piwem i wspięła na trzecią kondygnację szafki sięgającej mi do uda:)Lubi chyba także węgierskie wino…i kiełbasę:)Uśmiecha mnie maleńka Bratka.

Twarda gumowa piłka do gryzienia!Sznur pleciony do gryzienia i ciągania!Szampon do sierści jasnej!Dwie kości ze skóry cielęcej z chlorofilem!Żwacze!Maślane ciasteczka odświeżające oddech i ścierające kamień nazębny!Odkleszczacz!!!!Toż to jawne szaleństwo jest!Toż to dyskryminacja szczeniąt ludzkich jest!

Klumpski absolutnie nie chce tknąć suchych kulek. Nie że mu się dziwię, lecz jednak taką formę posiłków wybieram, ja hegemon w mym królestwie. Wy posiadacze psów w większości wiecie ile kosztuje dobra karma. Zatem sumując mamy wciąż prawie 36 kg kulek… ale nie! Golden ‘Uparty’ Retriever Goldenem strajkującym fanatycznie i nie zanosi się, że bez dalszej walki zmieni stanowisko w tej kwestii.

Dziś doszło już do ostateczności. Teraz pytanie kto kogo przetrzyma?

Zabawki do gryzienia, zabawki do ciągania, zabawki intaraktywne, zabawki własnej konstrukcji (te to dziwadła powiadam),smycze, szelki,koce, ręczniki, wielka puszka z karmą, skrzynka przysmaków przeróżnych, plecak akcesoriów pielęgnacyjnych od obcinaka pazurów do szamponów hipoalergicznych i odżywek nadających miękkość i połysk sierści jasnej…Jest też apteczka z lekami na dolegliwości wszelkie.

Pytam kiedy to się stało i gdzie byłam, jak Kluśny zdobył większość szafek, półek i szuflad? Nie wspominając o zawartości portfela :)

Proust poszukiwał czas utracony…a z nas niezły duet jest, ja szukam odpowiedzi na pytanie, na które zwyczajnie nie ma odpowiedzi, podczas gdy mój dzielny Golden Retriever szuka pośniadaniowych okruchów pod drewnianym stołem w kuchni. Dziś ani Proust z za grobu, ani ja z za drewnianego stołu ani Klusław pod nim nic nie znajdzie.

Ale ładnie dziś świeci słońce.

http://www.youtube.com/watch?v=ev67C7Gts6Y

Można sobie narzekać na niedogadania z innymi posiadaczami kciuków, czytajcie relacje miedzy ludzkie bywają zorane do granic dobrego smaku i wyobraźni. Relacje między psiowe też mogą być zostawiające ogrom oczekiwań i pragnień. A jednak nie ma nic gorszego niż obudzić się i nie zobaczyć tej jednej jedynej mądrej mordy nad swoją głową. Bo dzień nowy się zaczął, bo z irracjonalnych powodów należy merdać ogonem i dreptać przy człowieczym łóżku. Kiedy zabraknie rano tej części dnia narzekać wręcz trzeba.

Klusław przestraszył mnie jak jeszcze nigdy. Apatyczne dzień niby dobry.Suchy nos, smutne oczy i niemrawa reakcja na słowo ‘spacery’…

W poniedziałek mamy konsultację ortopedyczną.

Wracamy do brukowanych ulic, gdzie ciężko znaleźć kawałek zieleni pod kamienicą. Gdzie przedstawicielki najpierwszej grupy wiekowej wysiadując w starych, drewnianych ramach okiennych tylko czekają na możliwość zwrócenia uwagi…Świat tramwai i autobusów linii różnych, czyli świat kagańca na pysku pluszowego psa, ale i świat zajęć z dzieciakami, szkoleń wieczornych z Baritusami i resztą zapaleńców na dwóch i czterech łapach.

Choć preludium praskie ma się tak:

Miejsce akcji – stara ulica starej części Warszawy

Aktorzy – zaspana ja, Klusław na smyczy,wstrzymujący potrzeby fizjologiczne gdyż ponieważ poszukiwanie trawnika trwa oraz On – przedstawiciel czerstwych i ‘kultóralnych’

Zaspana ja i Klusław drepczemy wzdłuż ulicy, On żywiołowo odezwał się po kilkukrotnym zmierzeniu nas wzrokiem: ‘ załóż  K*** temu psu kaganiec, bo zrobię porządek z Tobą a potem z nim’.

Well…zastanawiające, że wybrał taka kolejność gróźb.

Nie martwcie się dziadeczki i babeczki, poznajemy sobie z młodym nowych sąsiadów. Będziemy zdawać relację.

Długa przerwa spowodowana była wieloma, niekoniecznie przyjemnymi sytuacjami. Szczerze mówiąc posypało nam się stado. Pasztet odszedł dwa tygodnie temu. Niestety nie obyło się bez igieł u weterynarza. Nie było mnie przy tym, bo odbywałam dwutygodniowy kurs w Warszawie. Piszę dość enigmatycznie, bo co można napisać w takiej sytuacji?Mam nadzieje, że tęczowy most naprawdę istnieje i że tam jej dobrze po drugiej stronie.

Na domiar informacji należących do szuflady z napisem ‘kolosalne zmiany’ reszta stada, czyli Klusław i Gia mają przed sobą trudny czas jako, że ich ludzie będą mieszkać osobno. Tyle w skrócie.

Jesteśmy w stałym kontakcie z behawiorystą, żeby im to wszystko ułatwić.

To ciekawe, bo behawiorysta twierdzi, że im będzie łatwiej niż ludziom.

Zobaczymy.